In stadsdeel Oud-West Amsterdam, de Kinkerbuurt, dikteren geld en vrije markt steeds meer het gewone leven. De buurt ver-yupt, ver-wit, steeds meer exclusieve winkels verschijnen. Meer auto's, meer parkeergarages, hoteluitbreidingen, mega-uitgaanscentrum de Hallen, allemaal zogeheten economische impulsen om Oud-West op te krikken als stadsdeel. Dat de burgers daar veelal niet om vragen interesseert bestuurders niet echt. Dat kleinschaligheid verdwjnt, het minder levendig en creatief wordt, evenmin.
Nu moet er ook zo nodig middenin de woonwijk een groot 4 sterren hotel verschijnen, in de Vinkzichtpanden. Dit zijn authentieke 19e eeuwse woningen met fraaie puntdaken en rijk geornamenteerde gevels, beeldbepalend stadsgezicht. Eigenaar Korjako/Koomen BV heeft de panden sinds de jaren '80 jaren laten verkrotten, terwijl hij wel subsidie ontving voor renovatie. Onteigening was hier op z'n plaats geweest maar het stadsdeelraadbestuur vond dat een te zwaar middel. Na jarenlange speculatie en uitbuiting van de huurders, die later op tijdelijke basis zonder rechten huurden, diende de eigenaar vorig jaar een sloopplan in om er een enorm Ibishotel te bouwen. Het DB was voornemens hem de vrijstelling van de woonbestemming te geven voor de bedrijfsfunctie. Dit stuiterde uiteraard op groot verzet van buurtburgers. Er werd aktiegevoerd, gelobbyd om o.a. de in renovatie van de woningen geinteresseerde woningbouwvereniging het Oosten zover te krijgen. Het Oosten heeft onderzoek gedaan en gekonstateerd dat de woonpanden als zodanig kunnen worden opgeknapt. Maar nu, een jaar later, komt de eigenaar opnieuw met een hotelplan, dat levert meer bouwvolume en dus geld op dan woningen, hij krijgt na jarenlange speculatie domweg steun van stadsdeelbestuur. Het DB wil hem nog steeds de benodigde vrijstelling ex art. 19 AWB geven. De enig bereikte winst is dat de voorgevels behouden blijven, maar daklandschap en prachtige achtergevels verdwijnen, de zoveelste poppenkast: achter mooie gevels een betonblok. Een groot hotel trekt een wissel op de cohesie in deze woonomgeving, de luchtkwaliteit, de verkeersinfrastructuur, de lichtval. Een 4 sterren hotel over de 30 woonpanden, terwijl om de hoek vele minima wonen: een stoorzender met horizonvervuiling!
De strijd om de ruim honderd bomen die het stadsdeel wilde kappen voor vrijliggende fietspaden en bredere straten waar bredere auto's doorheen moeten kunnen, is gewonnen. Door jarenlange buurtstrijd, van 2001 tot recentelijk toe, 2007, zijn deze bomen nu behouden gebleven, althans grotendeels. Het kan dus wel, waar een wil is, is een weg.
Helaas is die wil om de goeie idee-en van burgers te betrekken en betrokkenheid bij de leefomgeving te waarderen, steeds vaker zoek in het snelle, economische, niet-duurzame denken.

Rens den Hollander